آرزو کن

پند نامه

داشـتن دوسـتی کـه آدم نسـبت بـه او احسـاس آرامـش کنـد
بهتریـن چیـز اسـت .

مـــیلان کونـــدرا

روح مان

باد بر مي گردد

تا باد
به خانه ي خود بازگردد
كودكانش به كوچه دويده به بازي مشغولند.
شما بازي نخوريد برگ ها!
باد بر مي گردد، از چشم شما مي بيند.

شمس لنگرودي
از كتاب مي ميرم به جرم آنكه هنوز زنده بودم

دست های تو

پند نامه

حقیقـت نـدارد زمـانی که انسـان پیـر میـشود
از رویـاهـایش دسـت می کشد
بلـکه انـسـان زمـانی که از رویـاهایـش دست می کـشد
پیـر مـی شـود.

گابریــل گارسیا مارکـــز

درگیر آرامشم

بگـذار کسـی ندانـد

بگـذار کسـی ندانـد کـه چگونـه مـن بجـایِ نـوازش شـدن
بوسـیده شـدن ، گـزیـده شــده ام !


 احمــــد شامـــــلو 

خسته ام

خسته ام!
بیا برای من کتاب بخوان
برای من چایی بخور
و کمی برای من ؛ بخواب

من هم برای تو میمیرم!

هادی قنبر زاده/پس کوچه هایِ شعر

هی بازیگر

هی بازیگر ! گریه نکن ! ما همه‌مون مثلِ همیم
صبحا که از خواب پا می‌شیم نقاب به صورت می‌زنیم!

یغما گلرویی

نگاه کن

پند نامه

بــا همـان نگـاهـی که می بینـی نــگریـسته مـی شـوی

ژاک لاکـــــــــــان

استعاره ها و کنایه ها کهنه­اند

استعاره ها و کنایه ها کهنه­اند 
وقتی که از تو سخن می­شود گفت
باریکه راه­های تو باریک راه تو 
انگشت پای تو انگشت­های تو،... 
و فقط قلبت را ندیدم 
که گمان می­کنم 
شبیه زورق توقیف شده­یی 
در بندرگاهی ناشناس است
صبحی آفتابی 
و بچه های برهنه­یی که دور و برش تاب می­خورند 
و ترانه­های محلی می­خوانند.

شمس لنگرودی/پنجاه و سه ترانه عاشقانه

صفایی بود

دوست داشته شدن

دوست داشته شدن از سوي کسي که دوستش مي داري آن حس و حالتي است که در
واژه ي عام و عادي خوشبختي نمي گنجد

محمود دولت آبادي/سلوک

به یک اتفاق خوب

کوچه

حاصل بوسه های تو

حاصل بوسه های تو اکنون منم
شعری که از شکوفه های بهاری سنگین است
و سر به سجده بر آب فرود آورده دعا می خواند.

شمس لنگرودی
رسم کردن دست های تو

خلیجِ فارس

یکی از آخر شن‌زار، به فکرِ سرقتِ دریاس
یکی انگار تو خواب دیده که تاریخِ ما یه رویاس
یکی فکر کرده دَس بُردن تو تاریخِ ما آسونه
ولی اسمِ خلیجِ فارس، همیشه فارس می‌مونه

یغماگلرویی

بی تو زیستن

تو که با منی

بوی تو
بوی دست های خداست
که گل هایش را کاشته به خانه خود می رود
تو که با منی
صبحانه من لیوانی کهکشان شیری است 
و تکه های تازه رعد و برق در بشقابم برق می زند

شمس لنگرودی

شب ها

همين روياي ساده رفتن

همه راز علاقه
آدمي به آدمي 
همين روياي ساده رفتن 
و بعد بي خبر آمدن 
هميشه او ست 

سيد علي صالحي

دل