گاهی آدم می ماند

گاهی آدم می ماند بین بودن یا نبودن ؛
به رفتن که فکر می کنی
اتفاقی می افتد که منصرف می شوی،
می خواهی بمانی
رفتاری می بینی که انگار باید بروی..!
و این بلاتکلیفی
خودش کلــــــی جـــــــهنم است ...

سیمین دانشور

از اینجا

با تو بودن

با تو بودن ، همیشه پُر معناست
بی تو روحم گرفته و تنهاست
با تو یک کاسه آب ، یک دریاست
بی تو ، دَردم ، به وسعتِ صحراست
با تو بودن همیشه پُر معناست
با تو آسان هزار کار خطیر
با تو ممکن جهادِ با تقدیر
بی تو . با غم ، برهنه همچو کویر
با تو یک غُنچه ، دشتی از گلهاست
با تو بودن همیشه پُر معناست
ای تو ، تعریف ناپذیرترین
بی تو ، من ، کوچک و حقیرترین

 نادر ابراهیمی
یک عاشقانه آرام 

بدترین

تا از تو بتي بسازم

براي ستايش تو 

همين کلمات روزمره کافي است 

همين که کجا مي روي 

دلتنگم 

براي ستايش تو 

همين گل و سنگريزه كافي است 

تا از تو بتي بسازم

شمس لنگرودي

ای زلال پاک

«سیاوش شدن»

«سیاوش شدن»

تو که آن‌سوی آتش باشی
سیاوش شدن
کارِ دشواری نیست! 

یغماگلرویی
مجموعه شعر «باران برای تو می‌بارد» / نگاه 1392

منو تا گریه

منو تا گریه یاری کن ! حریصِ اَمنِ آغوشم
منو بشناس، که از یادِ همه دنیا فراموشم

یغماگلرویی

با چشمان تو

با چشم هایت

یلداتون شــــاد

در آغازِ زمستان ...
هرگز زمستانی مباد، بهارِ آرزوهایت

شونه به شونه

سکوت

سکوت 
هرچه که بود
ميانِ من و دايه‌ام بود
کنار تابوت او اما
ديگر آن نيست که بود
سکوت 
بازتاب خطابه‌ها و وعده‌هاست
ريشه‌ي تمام واژه‌هاست
با اين همه اما
سکوت چيست؟
سکوت خاموشي‌ست
ميراثِ فريادهاست
سکوت آينده‌ي ماست!

ارزش

پروردگارا

پروردگارا !
آزادم كن به شكل گلی درآيم
و با قطرات پائيزی بريزم
من تاب خنده سنجاب را بر آدم بودن آدمی ندارم...

شمس لنگرودی

روزی هزار کار

سلامـــــي دوبـــاره

به آفتــــاب سلامـــــي دوبـــاره خواهــم داد
به جويبار که در من جاري بود 
به ابرها که فکرهاي طويلم بودند
به رشد دردناک سپيدارهاي باغ 
که با من از فصلهاي خشک گذر ميکردند
به دسته هاي کلاغان
که عطر مزرعه هاي شبانه را
براي من به هديه ميآورند
و به زمين ، که شهوت تکرار من 
درون ملتهبش را
از تخمه هاي سبـــز مي انباشــت 
سلامـــــــــي ، دوبــــاره خواهم داد

ميآيم ، ميآيم ، ميآيم
با گيسويم : ادامهء بوهاي زير خـاک
با چشمهام : تجربه هاي غليظ تاريکـــــــــــي
با بوته ها که چيده ام از بيشه هاي آنسوي ديـــوار
و آستانه پر از عشق ميشود
و من در آستانه به آنها که دوست ميدارند
و دختري که هنوز آنجــــــــا ،
در آستانهء پر عشق ايستاده 
سلامـــــــــي دوبـــــــــاره خواهم داد

فروغ فرخزاد

دلتنگی

با نام تو

عطري بخواهم
که با تعجب
که با نام تو
آميخته باشد.
عطر تو شباهت به تنهايي دارد...

احمدرضا احمدي

مادرم می خندد

من اناری را می کنم دانه ، به دل می گویم
"خوب بود این مردم
دانه های دلشان پیدا بود"
می پرد در چشمم آب انار
اشک می ریزم 
مادرم می خندد
رعنا هم

 سهراب سپهری 

جــگر انـار خون شد

غمگين نشد از اينکه به او تاخته اند
يا اينکه به جانــش تبــــر انداخته اند

وقتي جــگر انـار خون شد که شنيد
از شاخــــه ی او چوبِ فلک ساخته اند



ميلادعرفانپور

تنهایی

زرد ترین اتفاق جهان

زرد ترین اتفاق جهان 

پائیز نیست ...

نبودن توست ،

اتفاقی که 

لحظه به لحظه می افتد ... !

تا کی غم آن خورم

تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه

پر کن قدح باده که معلومم نیست
کاین دم که فرو برم برآرم یا نه

خیام نیشابوری

زندگی

ســـرانجام

پرنـــــــــــــده‌ی نوپــــــــــرواز
بر آسمـــــــــانِ بلنــــــــــــــد
ســـرانجام
پَر باز می‌کنــــــــــد.


شاملو

انسان

تلنگر کوچک

تلنگر کوچکیست باران
وقتی فراموش میکنیم

که آسمان کجاست.....

من

عمق فاجعه

عمق فاجعه را دلقکـــی فهمید

که به زور جلوی گــریه اش را گرفت

تا گـریم خــنده اش پاک نشود...

حقیقت

تا ابد بسته

منم از روزگارِ سوت و کور و بی‌نفس خسته

منم تنهاترین عابر تو این کوچه که بن‌بسته

ببین سبزینه‌ی فریادِ تلخم تو گلو پژمرد

دوباره این من و دروازه‌های تا ابد بسته



یغماگلرویی

تو

آدمها لالت ميکنند

آدمها لالت ميکنند

بعد هي مي پرسند

چرا حرف نميزني؟

اين خنده دارترين نمايشنامه ي دنيا بود

نيل سايمون

بهترین چیز

هوای حرف تو

هوای حرف تو آدم را
عبور می دهد از کوچه باغ های حکایات 
و در عروق چنین لحن
چه خون تازه محزونی!

حیاط روشن بود 
و باد می آمد 
و خون شب جریان داشت در سکوت دو مرد

"اتاق خلوت پاکی است برای فکر،
چه ابعاد ساده ای دارد!
دلم عجیب گرفته است
خیال خواب ندارم."

کنار پنجره رفت 
و روی صندلی نرم پارچه ای نشست:

"هنوز در سفرم
خیال می کنم 
در آب های جهان قایقی است
و من - مسافر قایق - هزار ها سال است
سرود زنده دریانوردهای کهن را 
به گوش روزنه های فصول می خوانم 
و پیش می رانم

مرا سفر به کجا می برد؟
کجا نشان قدم نا تمام خواهد ماند
و بند کفش به انگشت های نرم فراغت گشوده خواهد شد؟

کجاست جای رسیدن ، و پهن کردن یک فرش
و بی خیال نشستن
و گوش دادن به صدای شستن یک ظرف زیر شیر مجاور؟

و در کدام بهار 
درنگ خواهد کرد 
و سطح روح پر از برگ سبز خواهد شد؟

شراب باید خورد
و در جوانی یک سایه راه باید رفت،
همین....


سهراب سپهری
برگرفته از شعر "مسافر"

صحبت از

نرو

بیا باهم
رفت و آمد نکنیم
مثلا
وقتی می آیی
نرو

سید مهدی مشتاقیان

دوستان من

حقيقت

آه 
اين جماعت 
حقيقتِ خوف‌انگيز را 
تنها
در افسانه‌ها مي‌جويند...

شاملو

درختها

درختها ندانسته کار دست خودشان می دهند...
نمی دانند که این قطور شدن های بی دلیل،
اگر باد را نا اُمید کند ...
هیزم شکن را حریص تر میکند...!

این کار را برآر

بارون

به سلامتی بارون که معلوم نیست
چند گیگ حافظه داره
که این همه خاطره تووش ذخیره شده....

مزرعه رفت به باد

چشمهای هیز کلاغ

گندم های خود فروش

مترسک مغلوب....

مزرعه رفت به باد..!!!!!

من

هیچ پیامی آخرین پیام نیست

کسی خواهد آمد!  به این بیندیش!

هیچ پیامی آخرین پیام نیست و هیچ عابری، آخرین عابر!

کسی مانده است که خواهد آمد، با‌ور کن، کسی که امکان آمدن 

را زنده نگه می‌دارد!

نادر ابراهیمی

نیکی...

زندگی

زندگی بیمارستانی ست که هر بیمارِ آن در آرزویِ
عوض کردن تختش به سر می برد.
 یکی می خواهد روبرویِ بخاری باشد و رنج بکشد، و دیگری می پندارد که سلامتی اش را کنار پنجره بازخواهد یافت.
من گمان می کنم که همیشه، همان جایی که نیستم حس بهتری خواهم داشت، و این سوال جابه جایی همواره ذهن مرا مشغول کرده است.


شارل بودلر

تو چه دانی

تو چه دانی که پسِ هر نگهِ ساده‌ی من...

چه جنونی

چه نیازی

چه غمی ست؟

مهدی اخوان ثالث

من...