ای مرگ

مثل سیگار

مثل سیگار، خطرناک‌ترین دودم باش
شعله آغوش کنم حضرت نمرودم باش
مثل سیگار بگیرانم و خاکستر کن
هر چه با من همه کردند از آن بدتر کن
مثل سیگار تمامم کن و ترکم کن باز
مثل سیگار تمامم کن و دورم انداز
من خرابم بنشین، زحمت آوار نکش
نفست باز گرفت، این همه سیگار نکش ...

علیرضا آذر / تومور

پا برهنه تا کجا دویده ای

پا برهنه تا کجا دویده ای؟
که این همه
گل شکفته است !

کیکاووس یاکیده

فقط یک بار

گفتی مرا

گفتی مرا به خنده:
«خوش باد روزگارت»
کس بی‌تو خوش نباشد
رو قصه‌ی دگر کن

مولانا

بهترین چیز

تو مي ماني

و تو مي ماني و يک مشت شعر و
پنجره اي که رفتنت را بغض مي کند

شاملو

چوپان

چوپان
بره گم شده اش را
در يخچال فريزر پيدا مي کند
مي زند زير گريه
شهري ها 
او را به همديگر نشان مي دهند و
مي خندند .

رسول يونان

مثل سیگار

تونباشی

ای ترس تنهایی من

هر جا چراغی روشنه
از ترس تنها بودنه
ای ترس تنهایی من
اینجا چراغی روشنه
اینجا یکی از حس شب احساس وحشت میکنه
هر روز از فکر سقوط با کوه صحبت میکنه
جایی که من تنها شدم شب قبله گاه آخره
اونجا تو این قطب سکوت کابوس طولانی تره
من ماه میبینم هنوز
این کور سوی روشن و
اینقدر سو سو میزنم شاید یه شب دیدی من و
شاید شبی دیدی من و
هر جا چراغی روشنه

روزبه بمانی

زاد و مرگ

زاد ِ ما به جبر اگر بود 
مرگ ِ ما به اختیار است ...

سیمین بهبهانی

به ياد داشته باش

من نبايد چيزى باشم که تو مي‌خواهى، من را خودم از خودم ساخته‌ام.
منى که من از خود ساخته‌ام، آمال من است.
تويى که تو از من مي‌سازى آرزوهايت و يا کمبودهايت هستند.
لياقت انسان‌ها کيفيت زندگى را تعيين مي‌کند، نه آرزوهايشان.
و من متعهد نيستم که چيزى باشم که تو مي‌خواهى.
و تو هم مي‌توانى انتخاب کنى که من را مي‌خواهى يا نه.
ولى نمي‌توانى انتخاب کنى که از من چه مي‌خواهى.
مي‌توانى دوستم داشته باشى، همين گونه که هستم و من هم.
مي‌توانى از من متنفر باشى بى‌هيچ دليلى و من هم.
چرا که ما هر دو انسانيم.
اين جهان مملو از انسان‌هاست، پس اين جهان مي‌تواند هر لحظه مالک احساسى جديد باشد.
تو نمي‌توانى برايم به قضاوت بنشينى و حکمي‌صادر کني و من هم.
قضاوت و صدور حکم بر عهده نيروى ماورايى خداوندگار است.
دوستانم مرا همين گونه پيدا مي‌کنند و مي‌ستايند.
حسودان از من متنفرند، ولى باز مي‌ستايند.
دشمنانم کمر به نابوديم بسته‌اند و همچنان مي‌ستايندم.
چرا که من اگر قابل ستايش نباشم نه دوستى خواهم داشت، نه حسودى و نه دشمنى و نه حتي رقيبى.
من قابل ستايشم و تو هم.
يادت باشد اگر چشمت به اين دست نوشته افتاد.
به خاطر بياورى که آن‌هايى که هر روز مي‌بينى و مراوده مي‌کنى ،
همه انسان هستند و داراى خصوصيات يک انسان، با نقابى متفاوت، اما همگى جايزالخطا.
نامت را انسانى باهوش بگذار ، اگر انسان‌ها را از پشت نقاب‌هاى متفاوتشان شناختى ، و
يادت باشد که اين‌ها رموز بهتر زيستن هستند.

گاندی

سیمین بهبهانی بانوی شعر ایران درگذشت!

سیمین بهبهانی بانوی شعر ایران درگذشت!
روحش شاد و یادش جاویدان

چه رفت بر زبان مرا؟   
که شرم باد از آن مرا!
به یک دل و به یک زبان،   
دوگانگی چرا کنم؟
ز عمر، سهم بیشتر   
ریا نکرده شد به سر
بدین که مانده مختصر،    
دگر چرا ریا کنم؟

سیمین بهبهانی

ماه

تو را

تو را
در پیرهنم می جویم
در خونم

شمس لنگرودی

چمدان

عشق

همه
لرزش دست و دلم
از آن بود
که عشق
پناهی گردد
پروازی نه
گریزگاهی گردد.
آی عشق آی عشق
چهره ی آبی ات پیدا نیست.

شاملو

و این منم

و این منم
زنی تنها
در آستانه ی فصلی سرد
در ابتدای درک هستی آلوده ی زمین

فروغ فرخزاد

نماز و محراب

تهی بود و نسیمی
سیاهی بود و ستاره ای
هستی بود و زمزمه ای
لب بود و نیایشی
من بود و تویی:
نماز و محرابی...

سهراب سپهری

دلم

ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎ

ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺣﺒﺨﻮﻧﻪ ﻫﺎ ﺑﺪﻭﻧﻨﺪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪ ، ﺷﺎﻳﺪ ﺍﺟﺎﺭﻩ
ﻫﺎﺷﻮﻧﻮ ﭼﻨﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻛﻨﻨﺪ!

ﺣﺴﯿﻦ ﭘﻨﺎﻫﯽ
ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪ ﺩﻭ ﻣﺮﻏﺎﺑﯽ ﺩﺭ ﻣﻪ

ای کاش

ﺧﻨﺪﻩﺍﺕ

ﻫﻮﺍ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﮕﯿﺮ،
ﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﮕﯿﺮ،
ﺍﻣﺎ ﺧﻨﺪﻩﺍﺕ ﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ!
ﺗﺎ ﭼﺸﻢ ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﺒﻨﺪﻡ..

ﭘﺎﺑﻠﻮ ﻧﺮﻭﺩﺍ

فرق جدایی با

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ
ﻣﻦ ﻫﻢ
ﺗﻨﻬﺎﺗﺮﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ِ ﺑﯽ ﺩﻟﯿﻞ ِ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻡ!

سید علی صالحی

ﻳﮑﻲ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ

ﻳﮑﻲ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻭﻟﻲ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ
ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﻡ
ﻭﻟﻲ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ

فریدون مشیری

از بهار

از بهار تقویم می ماند
از من
استخوان هایی که تو را دوست داشتند.

الیاس علوی

ﻟﺒﺨﻨﺪﺵ

ﻛﺴﻲ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ
ﻟﺒﺨﻨﺪﺵ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﭘﻠﻲ ﺑﺎﺷﺪ
ﻛﻪ ﺟﻤﻌﻪ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻱ ﺭﻭﺯﻫﺎﻱ ﻫﻔﺘﻪ
ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺑﺰﻧﺪ..

ﺍﺣﻤﺪﺭﺿﺎ ﺍﺣﻤﺪﯼ

ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﺭﺩ

ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﺭﺩ
ﺗﻤﺎﻡ ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎی ﺷﻬﺮ 
ﭘﺮ ﺍﺯ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻢ:
ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺴﺘﻢ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻨﺘﻈﺮﻡ...

ﻛﻴﻜﺎﻭﻭﺱ ﻳﺎﻛﻴﺪﻩ

ﺍﮔﺮ ﺩﺭﯼ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ.. ﻣﯽﮐﻮﻓﺘﻢ

ﺍﮔﺮ ﺩﺭﯼ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ..
ﻣﯽﮐﻮﻓﺘﻢ،
ﺩﺭ ﻫﻢ ﻣﯽﮐﻮﻓﺘﻢ!
ﺍﮔﺮ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺎ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩ..
ﺑﺎﻻ ﻣﯽﺭﻓﺘﻢ
ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽﺁﻣﺪﻡ،
ﻓﺮﻭ ﻣﯽﺭﯾﺨﺘﻢ!
ﺍﮔﺮ ﮐﻮﻩ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭﯾﺎ ﺑﻮﺩ..
ﭘﺎ ﻣﯽﮔﺬﺍﺷﺘﻢ
ﺑﺮ ﻧﻘﺸﻪﯼ ﺟﻬﺎﻥ،
ﻭ ﻧﻘﺸﻪﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﻡ!
ﺍﻣﺎ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﯿﺴﺖ..
ﻫﯿﭻ!
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ،
ﻫﯿﭻ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﮐﺮﺩ..

ﺷﻬﺎﺏ ﻣﻘﺮﺑﯿﻦ

چاره ای نمونده جز

پند نامه

ﺗﻤﺎﻡ ﺣﺮﻑ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﺣﺮﻓﯽ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻦ ﺁﻥ ﻋﺎﺟﺰﯾﻢ...

ﯾﺪﺍﻟﻠﻪ ﺭﻭﯾﺎﯾﯽ

پند نامه

آرام ؟
آرام بـرای چـه بایـد گـرفت ؟
وقتـی بمیریـم ، خـود به خـود آرام می گـیریم !
پیـش از آنکـه بمیریـم کـه نبایـد بمیریـم !

محمــــود دولت آبـــــــادی

ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺎﺭ ﮐﻤﯽ ﺳﺖ

ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺎﺭ ﮐﻤﯽ ﺳﺖ
ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﺭﻓﺘﻨﺖ
ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﭘﺮﺷﮑﻮﻫﯽ
ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺮﮒ
ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ...

ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺭﺳﻮﻝ ﺯﺍﺩﻩ

پند نامه

اگـــر برای کسی مهم باشی
او همیشه راهی برای وقت گذاشتن با تو پیدا خواهد کرد
نــه بهانه ای برای فرار
و نه دروغــی برای توجیـــه...

ارنستو ساباتو

دیدار

«وعده‌ی دیدار»
دکمه‌های پیراهنم
خواب انگشتان تو را می‌بینند
و کفش‌هایم می‌سوزند
در آرزوی پابه پایی با کفش‌های تو!
شالِ من
نمی‌تواند خاطره‌ی شانه‌هایت را از خاطر ببرد،
شلوارم چون سگی دنبال می‌کند مرا در خانه
و می‌خواهد دوباره
او را به قدم زدن در کنار تو ببرم...
پس چگونه انتظار داری از تو نخواهم
به من وعده‌ی دیداری بدهی؟

یغما گلرویی

پند نامه

ما همیشه

ما همیشه . . .
یا جای درست بودیم در زمان غلط !
یــا جای غلط بودیم، در زمانی درست ! ! !
و همیشه
همین گونه همدیگر را از دست داده ایم ! ! !

پل استر

ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ ﻧﯿﺴﺖ

ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ ﻧﯿﺴﺖ
ﻫﺮﮔﺰ ﻫﯿﭻ ﺁﺩﻣﯿﺰﺍﺩﻩ ﺭﺍ
ﺗﺎﺏِ ﺳﻔﺮﯼ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ
ﻧﯿﺴﺖ.

ﺍﺣﻤﺪ ﺷﺎﻣﻠﻮ

«راننده‌ی تاکسی»

یه عکسِ «قیصر» رو داشبوردِ ماشینش،
هنوز پُرِ حرفن چشمای غمگینش...
«سلطانِ غم مادر» رو ساعدش خورده
شاید با شاه‌مقصود زخماشو می‌شمرده
تو ضبط پیکانش «جبلی» می‌خونه
می‌خونه که «پاییز برام یه زندونه»
از «پامنار» تا «ری»،از «شوش» تا «تجریش»
این شهرو می‌شناخته تاکسیِ نارنجیش...
راننده‌ی تاکسی راهشو کم کرده
نمی‌دونه باید بره، یا برگرده
نمی‌دونه خونه‌ش کدوم خیابون بود
وقتی که خوابش برد کجای تهرون بود
پشتِ چراغ قرمز، کِز کرده، خشکیده
انگار تو یه لحظه زندگیشو دیده
دستش رو زانوشه، سرش رو فرمونه
سمتِ کجا می‌رفت؟ هیچ‌کس نمی‌دونه
دیگه حواسش نیست به بوق ماشین‌ها
یه جایی اون دورا قایم شده دنیا
روی سرش برفه، تنش بدونِ نبض
یه تاکسیِ خاموش پشتِ چراغِ سبز
راننده‌ی تاکسی راهشو کم کرده
نمی‌دونه باید بره، یا برگرده
نمی‌دونه خونه‌ش کدوم خیابون بود
وقتی که خوابش برد کجای تهرون بود... 

یغما گلرویی

ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﭘﺴﺮﻡ

ﮔﺮﮒ ﺷﻨﮕﻮﻝ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﮒ
ﻣﻨﮕﻮﻝ ﺭﺍ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﭘﺴﺮﻡ!
ﺍﯾﻦ ﻗﺼﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺨﻮﺍﺑﯿﺪﻥ ﺍﺳﺖ.

ﮔﺮﻭﺱ ﻋﺒﺪﺍﻟﻤﻠﮑﯿﺎﻥ

تعادل

خوش بحال

خوش بحال انارها و انجیرها...
دلتنگ که میشوند ..می ترکند

مهدی اخوان ثالث

مگر نمی گويند

مگر نمی گويند که هر آدمی يک بار عاشق می شود ؟
پس چرا هر صبح که چشم هات را باز می کنی
دل می بازم باز ؟
چرا هربار که از کنارم می گذری نفست می کشم باز ؟
چرا هربار که می خندی در آغوشت در به در می شوم باز ؟
چرا هر بار که تنت را کشف می کنم
تکه های لباسم بال در می آورند باز ؟

عباس معروفی

پل

دیگر کسی از آن عبور نمی کند
تا به جایی برسد
نه آدمی
و نه اسبی
پل , بیهوده انتظار می کشد

فومی سایتو

به شانه ام زدی

به شانه ام زدی
که تنهایی ام را تکانده باشی
به چه دل خوش کرده ای؟!
تکاندن برف
از شانه های آدم برفی؟

گروس عبدالملکیان

ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ

ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻫﺮ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﯾﻢ ﺩﺯﺩﯾﺪ
ﻫﺮ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ
ﺳﻔﯿﺪﯼ ﺍﺯ ﮐﺒﻮﺗﺮﺍﻧﻢ ﭼﯿﺪ
ﻫﺮ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺍﺯ ﻟﺐ ﻫﺎﯾﻢ ﺑُﺮﯾﺪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺍﺯ ﺳﺮ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻡ

رسول یونان

روزی ما دوباره

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت
روزی که کمترین سرود بوسه است
و هر انسان برای هر انسان برادری است
روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند
قفل افسانه ای است
و قلب برای زندگی بس است
روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است
تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی
روزی که آهنگ هر حرف، زندگی است
تا من به خاطر آخرین شعر رنج جستجوی قافیه نبرم
روزی که هرلب ترانه ای ست
تا کمترین سرود، بوسه باشد
روزی که تو بیایی، برای همیشه بیایی
و مهربانی با زیبایی یکسان شود
روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم
و من آن روز را انتظار می کشم
حتی روزی که دیگر نباشم!

احمد شاملو

می خواهم گوش باد را بگیرم

می خواهم
گوش باد را بگیرم
که این همه دور موهایت نپیچد!
و با زندگی ام بازی نکند..!
تو هم کاری بکن!
مثلأ دکمه پیراهنت را ببند،
مثلأ دامنت را جمع کن..
و فکر کن پیاده رو خیس است!

غلامرضا بروسان